W języku hebrajskim ktoś, kto nie ma imienia nie istnieje. Czy znamy kogoś, kto ma np. 20 lat i nie ma imienia? W języku spisywania pism hebrajskich (Stary Testament) imię Boże pojawia się blisko 7000 razy, tj. kilka razy na każdą stronę Biblii. Zostało ono powtórzone lub zacytowane wiele razy w pismach greckich (Nowy Testament). Czy nie wskazuje nam to, że Najwyższy życzy sobie, abyśmy to imię znali?
Nie jest to Elohim. Hebrajskim odpowiednikiem słowa Bóg jest wyraz Elohim, występujący w liczbie mnogiej. Tytuł ’elo·him′ występuje na przykład 35 razy w relacji o stwarzaniu i za każdym razem czasownik opisujący, co Bóg powiedział lub uczynił (przystąpił), jest w liczbie pojedynczej (1Mo 1:1 do 2:4). ’Elo·him′ nie znaczy „osoby”, tylko „bogowie”. Elohim ma charakter rzeczownika pospolitego. Słowo to nie mieści w sobie znaczenie Trójcy. Chodzi w tym wypadku o 'wzmocnioną liczbę mnogą’, oznaczającą wielkość i majestat.
Nie jest to Pan. Greckie i hebrajskie słowa tłumaczone na „pan” (lub „właściciel”) zostały użyte w odniesieniu nie tylko do Stwórcy, ale także do Jezusa, aniołów, fałszywych bóstw, znamienitych ludzi, urzędników, proroków i królów. Nie jest to słowo identyfikatorem jednoznacznie wyróżniającym Stwórcę.
Nie jest to Kyrios lub Adonaj. To greckie słowo jest przymiotnikiem wskazującym na posiadanie władzy (kýros) lub mocy i bywa też używane jako rzeczownik. Jezus Chrystus słusznie nazywa swego Ojca i Boga (Ja 20:17) „Panem” (ʼAdonáj lub Kýrios) — Tym, który ma nad nim władzę i jest jego Głową. ʼAdonájʼ wskazuje na majestat i dostojeństwo Boga lub człowieka.
Nie jest to Bóg lub Ojciec. Określenia „Bóg” i „Ojciec” nie są jednoznaczne. Tytuł „Bóg” nie jest imieniem własnym ani nie został zastrzeżony dla jednej osoby (dla niektórych bogiem może być nawet brzuch; Flp 3:19).
Nie jest to Trójca. W całym starożytnym świecie od czasów Babilonii rozpowszechnione było czczenie triad, to znaczy bóstw pogańskich zebranych w grupy po trzy bóstwa. Wpływ tego kultu zaznaczył się też wyraźnie w Egipcie, Grecji i Rzymie w czasach przed Chrystusem jak i później. W Babilonie trójca była złożona z Isztar, Sin, Szamasz; w Indiach – Siwa, Brahma, Wisznu; w Egipcie – Horus, Ozyrys, Izyda; w Rzymie – Jowisz, Junona, Minerwa. Jet to więc doktryna pogańska. Doktryna ta zrównuje trzy osoby w jednej substancji. Ale jak to pogodzić z wypowiedzią Jezusa z Ja 14:28: … Ojciec jest większy niż ja? I jak to pogodzić z wypowiedzią Boga na początku Dekalogu w Wyjścia 20:3: Nie wolno ci mieć żadnych innych bogów oprócz mnie.
Imię Boże to Jehowa. W zapisie hebrajskim jest w postaci tetragramu (wyrazu złożonego z 4 spółgłosek). Poniższe zdjęcie przedstawia wygląd tego zapisu.
W starym wydaniu Biblii w języku polskim w II Mojżeszowej 6:3 czytamy:
Którym się ukazał Abrahamowi, Izaakowi i Jakóbowi w tem imieniu, żem Bóg Wszechmogący, ale w imieniu mojem, Jehowa, nie jestem poznany od nich.
Jehowa to imię występujące jedynie w przypadku jednej osoby – Boga (n.p. Jezus jest imieniem powszechnym w językach latynoskich).
Poniżej zestawienie Imienia Bożego w różnych językach. W wielu językach występuje ono w zapisie dla nas zupełnie obcym, lecz w wymowie bardzo zbliżonej do polskiej formy Jehowa.
| Jehovah | angielski | Geova | włoski |
| Єгова | ukraiński | Ехова | mongolski |
| Yehova | azerbejdżański | Jehova | norweski |
| Іегова | białoruski | Jeová | portugalski |
| Йехова | bułgarski | Iehova | rumuński |
| Ghjehova | korsykański | Иегова | rosyjski |
| Jehova | chorwacki | Јехова | serbski |
| Jehova | czeski | Jehova | słowacki |
| Jehova | duński | Jehová | hiszpański |
| Jehovah | filipiński | Jehova | szwedzki |
| Jéhovah | francuski | Yehova | turecki |
| Jehova | niemiecki | Yahova | uzbecki |
| Ιεχώβα | grecki | Đức Giê-hô-va | wietnamski |
| יהוה | hebrajski | Jèhófà | joruba |
| Jehova | węgierski | Jehova | zulu |
Imię Jehowa pochodzi od hebrajskiego czasownika hawáh („stawać się”) i znaczy „On powoduje, że się staje”. Wskazuje zatem, że Jehowa nieustannie powoduje, że sam staje się Tym, który spełnia swe obietnice. Zawsze realizuje swoje zamierzenia.
Do zastanowienia. Jeżeli doktryna o Trójcy jest do odrzucenia, to rodzi to daleko idące konsekwencje. Jeżeli Jezus nie jest Bogiem, to Marię nie można nazwać Matką Boską. To nie możemy modlić się do Jezusa, gdyż on sam tego sobie nie życzy. Nie ma w Biblii jakiegokolwiek śladu, by ktoś modlił się do innej osoby niż do Boga. Nie uwzględniamy oczywiście bałwochwalczych praktyk pogańskich narodów.
Syn Boży Jezus został ustanowiony przez Boga naszym Sędzią. Przez akt odkupienia został naszym Panem. Jeżeli Jezus jest naszym Panem, to my jesteśmy Jego poddanymi. A więc musimy być mu posłuszni. Brak posłuszeństwa Jemu będzie prowadził do naszej porażki.
Natomiast do zwycięstwa prowadzi stałe poznawanie tego, co jest wolą Boga (Ja 17:3) i wcielanie Jego wytycznych w życie. Obejmuje to poznawanie cech, praw, zasad i zamierzenia Boga oraz Jego Syna będącego w swoim postępowaniu wiernym odbiciem Stwórcy.
Poniżej zestawienie występowania Imienia Bożego w literaturze polskiej. Jest to oczywiście niepełna lista, lecz daje pogląd o powszechności występowania tego Imienia u najbardziej znanych pisarzy, poetów, tłumaczy, naukowców.
| Autor | Źródło | Fragment |
| Mikołaj REJ (1505-1569) | Żywot człowieka poczciwego | przypis na str. 42 |
| Świętych słow a spraw Pańskich (…) kronika albo postylla (…) | cytaty z Biblii i komentarz | |
| Grzegorz ORSZAK (1520-1567) | Biblia Brzeska | 2Mo6:3 |
| Jan KOCHANOWSKI (1530-1584) | Biblia | PSALM 119 |
| Paweł GILOWSKI (ok.1534-1595) | Wykład katechizmu Kościoła krześcijańskiego | ARTYKUŁ TRZECI |
| Biblia Jakuba Wujka | KSIĘGI PSALMOW | uwaga marginesowa do Psalmu XCVIII |
| Julian Ursyn NIEMCEWICZ (1757-1841) | Lejbe i Sióra | LIST II |
| Adam Jerzy CZARTORYSKI (1770-1861) | Bard polski | OBRAZ |
| Adam MICKIEWICZ (1798-1855) | Hymn na dzień Zwiastowania N. P. Maryi | |
| Mieszko Książę Nowogródka | ||
| Wincenty POL (1807-1872) | Gniazdo synogarlic | |
| Juliusz SŁOWACKI (1809-1849) | Anhelli | Rozdział XIV |
| Beniowski | Pieśń trzecia; Pieśń piąta | |
| Godzina myśli | ||
| Kordian | PRZYGOTOWANIE | |
| AKT TRZECI, Scena czwarta | ||
| Ksiądz Marek | Akt drugi, JUDYTA | |
| Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu | PIEŚŃ VII, Megaspileon klasztor | |
| Zygmunt KRASIŃSKI (1812-1859) | Irydion | CZĘŚĆ TRZECIA |
| Nie-Boska komedia | CHÓR PRZECHRZTÓW | |
| Psalmy Przyszłości | IV. Psalm Żalu | |
| Józef Ignacy KRASZEWSKI (1812-1887) | Nera | CZĘŚĆ DRUGA |
| Żyd | ||
| Józef PASZKOWSKI (1817-1861) | Wiliam SZEKSPIR: Hamlet | |
| Cyprian Kamil NORWID (1821-1883) | Do J. O. Księcia Adama Czartoryskiego | VII |
| Pożegnanie | ||
| Pół-listu | ||
| Rzecz o wolności słowa | XI, XII | |
| Teofil LENARTOWICZ (1822-1893) | Izrael | |
| Michał BAŁUCKI (1837-1901 ) | Cicha miłość. Powiastka z nad Wisły | PRZEDMOWA |
| Adam ASNYK (1838-1897) | Do … | |
| Eliza ORZESZKOWA (1841-1910) | Meir Ezofowicz | TOM PIERWSZY, Wstęp |
| Silny Samson | ||
| Maria KONOPNICKA (1842-1910) | Burza | |
| Mojżesz | ||
| Władysław ŁOZIŃSKI (1843-1913) | Skarb watażki | XI. Gość niespodziewany |
| Zygmunt GLOGER (1845-1910) | Encyklopedia staropolska | Klejnoty i insygnia koronne |
| Henryk SIENKIEWICZ (1846-1916) | Quo vadis | Rozdział XLIV, Rozdział XLIX |
| Bolesław PRUS (1847-1868) | Faraon | ROZDZIAŁ III, IX, XX, |
| Tadeusz ZIELIŃSKI (1859-1944) | Cesarstwo rzymskie | Wstęp |
| Hermes Trzykroć Wielki | VI, VIII | |
| Rzym i jego religja | V, XI | |
| Jan KASPROWICZ (1860-1926) | Sny i marzenia | IV. Giordano Bruno |
| Z motywów biblijnych | IV. MOJŻESZ | |
| VIII EZECHIEL | ||
| Kazimierz PRZERWA-TETMAJER (1865-1940) | Nowina | |
| Przebudzenie Jehowy | ||
| Sen Rzeczywisty | ||
| Artur OPPMAN (1867-1931) | Berek Jawor | V |
| Stanisław PRZYBYSZEWSKI (1868-1927) | Na drogach duszy | Gustav Vigeland |
| Stanisław WYSPIAŃSKI (1869-1907) | Daniel | DANIEL |
| Sędziowie | JOAS | |
| Władysław ORKAN (1875-1930) | Zły | |
| Jerzy ŻUŁAWSKI (1874-1915) | Balthazar | II |
| Lucyfer | I, V, VII, | |
| Natchnienie | ||
| Helena MNISZKÓWNA (1878-1943) | Powojenni | |
| Leopold STAFF (1878-1957) | S. W. | |
| Stanisław Ignacy WITKIEWICZ [Witkacy] (1885-1939) | Pożegnanie jesieni | Rozdział VI. ZBRODNIE |
| Stanisław ŁEMPICKI (1886-1947) | Heinrich HEINE: Baltazar | |
| Gustaw MORCINEK (1891-1963) | Górniczy zakon | Zmazana wina |
| Bruno SCHULZ (1892-1942) | Sklepy cynamonowe | Nawiedzenie |
| Arkady FIEDLER (1894-1985) | Dzikie banany | 36. Nowy Rok u Meów |
| Jan PARANDOWSKI (1895-1978) | Niebo w płomieniach | 12 |
| Herbert George WELLS: Historia świata | Kapłani i Prorocy Judei | |
| Tadeusz DOŁĘGA-MOSTOWICZ (1898-1939) | Ich dziecko | Rozdział trzeci |
| Igor NEWERLY (1903-1987) | Wzgórze Błękitnego Snu | STRZAŁY Z „PARADOKSU” |
| Konstanty Ildefons GAŁCZYŃSKI (1905-1953) | Ulica szarlatanów | |
| Roman BRANDSTAETTER (1906-1987) | Dzieje Apostolskie | 2:11; 2:17 |
| Władysław KOPALIŃSKI (1907-2007) | Arka Noego | |
| Władysław SZPILMAN (1911-2000) | Pianista | Warszawskie wspomnienia 1939-1945 |
| Czesław MIŁOSZ (1911-2004) | Przed Majestatem | |
| Karol WOJTYŁA (1920-2005) | Hiob | BALDAD Z SUAH |
| Jeremiasz | JIRMEJAHU | |
| Wisława SZYMBORSKA (1923-2012) | Icyk MANGER | Casanova |
| Andrzej WALIGÓRSKI (1926-1992) | Mury Jerycha | |
| Leszek KOŁAKOWSKI (1927-2009) | Bajki różne … | Żona Lota czyli uroki przeszłości |
| Janusz TAZBIR (1927-2016) | Okrucieństwo w nowożytnej Europie | |
| Jacek KACZMARSKI (1957-2004) | Ballada o spalonej synagodze |