Alternatywne metody leczenia – czynności wstępne

Ostry krwotok, wstrząs – Co robić?

1. Zatamować upływ krwi.

Postępowanie ratownicze przy krwotoku zewnętrznym:

• podniesienie zranionej kończyny w górę,
• ucisk ręczny przez jałowy materiał,
• założenie opatrunku uciskowego,
• unieruchomienie kończyny.

2. Środki hemostatyczne.

Hemostaza – całokształt mechanizmów zapobiegających wypływowi krwi z naczyń krwionośnych, zarówno w warunkach prawidłowych, jak i w przypadkach ich uszkodzeń, jednocześnie zapewniający jej prawidłowy przepływ w układzie krwionośnym. Pojęcie hemostazy obejmuje zarówno krzepnięcie krwi jak i fibrynolizę. Oba procesy zachodzą jednocześnie, również w momencie tworzenia skrzepu.
Fibrynoliza – jest to proces rozpuszczania skrzepów.

3. Opaski uciskowe.

Opaska pomaga zatrzymywać silne krwawienia, które zagrażają życiu poprzez dociśnięcie tętnicy do kości i całkowite zamknięcie jej światła. Jest giętka, ma długość 1 metra i szerokość 5 centymetrów. Posiada zapięcie, najczęściej guzik lub zapinkę. Przed jej położeniem na ranę zawsze nakłada się podkładkę zrobioną z miękkiego materiału. Po jej prawidłowym założeniu zanika tętno i blednie skóra w jej pobliżu. Zawsze opatrunek powinien zdjąć lekarz. Można też zastosować inne materiały, stanowiące zastępczą opaskę uciskową. Może to być np. chusta trójkątna, krawat albo pasek materiału, posiadający odpowiednią szerokość.
Według najnowszych wytycznych Europejskiej Rady Resuscytacji opaskę uciskową stosujemy tylko w specyficznych sytuacjach: wypadku masowego, amputacji, zmiażdżenia. Zakłada się ją około 5 centymetrów powyżej miejsca krwotoku, ale nigdy poniżej łokcia lub kolana, ponieważ w tym przypadku tętnica wejdzie pomiędzy 2 kości i opaska nie zadziała właściwie. Po założeniu opaski należy zanotować godzinę i zapisać ją na kartce umieszczonej w pobliżu opatrunku.

4. Szybka interwencja chirurgiczna.
5. Embolizacja tętniczna.

Embolizacja jest jedną z metod małoinwazyjnej próby wyłączenia naczyniaka (także tętniaków). Polega ona na wewnątrznaczyniowym zaklejeniu naczynia za pomocą kleju, przez co w miejscu gdzie naczyniak się rozwinął ściana naczynia ulega wzmocnieniu, przez co eliminuje się możliwość pęknięcia i krwawienia. Zaklejanie polega na podejściu za pomocą mikrocewników w pachwiny do zmienionego chorobowo miejsca w mózgowiu. Zabieg trwa ok. 1-3 godzin, pacjent jest wybudzany zaraz po jego zakończeniu i przez ok. 1-2 doby powinien odpoczywać w pozycji leżącej. Należy jednak pamiętać, iż całkowite wyłączenie naczyniaków o rozległych sieciach naczyń wymaga kilku a nawet kilkunastu embolizacji, zaś z każdą następną wzrasta nieznacznie możliwość krwawienia. W przypadku dużych naczyniaków należy liczyć się z brakiem możliwości wyłączenia jego całości, co niesie za sobą jedynie tradycyjne leczenie chirurgicznie.

6. Odzyskiwanie krwinek czerwonych.

Wstrząs

1. Ułożenie przeciwwstrząsowe – pozycja na wznak – głowa poniżej nóg.
2. „Ubranie” przeciwwstrząsowe.
3. Utrzymanie objętości płynów.
4. Hipertoniczny roztwór soli.

Roztwór Ringera (Płyn Ringera) – rodzaj płynu infuzyjnego, jeden z krystaloidów, izotoniczny w stosunku do krwi człowieka. Mechanizm działania i właściwości farmakokinetyczne:
Nawodnienie – dostarczenie wody wraz z podstawowymi elektrolitami (poza magnezem) w stężeniach w przybliżeniu fizjologicznych, Zwiększenie objętości płynu w przestrzeni wewnątrznaczyniowej.

5. Zobacz – niedokrwistość.

---

Płyny zwiększające objętość:

Środki hemostatyczne:

---