Wybrane zagadnienia prawne

Wg Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej ani państwo, ani żadna inna osoba nie może nikogo zmuszać do czynienia tego, czego prawo mu nie nakazuje. (art. 31 ust. 1 i 2).

Obywatel ma prawo do tego, by otrzymać odpowiednie leczenie. Państwo ma obowiązek zapewnić każdemu równy i sprawiedliwy dostęp do służby zdrowia o jak najwyższym standardzie usług.

Podporządkowanie się woli pacjenta nawet w sytuacji krytycznej dla jego życia i zdrowia nie stoi w sprzeczności z nakazami etycznymi, którymi ma się kierować lekarz. Art. 2 kodeksu etyki lekarskiej mówi: salus aegroti suprema lex esto – najwyższą wartością jest dobro chorego, a przecież tylko sam pacjent może zdefiniować, co dla niego jest owym „dobrem”.

Lekarz powinien zaakceptować stanowisko pacjenta, gdyż każdy we własnym sumieniu rozstrzyga o tym, jak wykorzystuje swoją wolność.

Zasadą jest obowiązek poszanowania przez lekarzy decyzji chrześcijanina o odmowie poddania się transfuzji krwi. Zasada ta obowiązuje wyłącznie w stosunku do osób, które są w stanie samodzielnie wyrazić świadomą zgodę, a więc wobec osób dorosłych, posiadających pełną zdolność do czynności prawnych i będących w stanie podjąć odpowiednią decyzję.

Konwencja Praw Dziecka gwarantuje każdemu dziecku posiadającemu dostateczny stopień rozeznania prawo swobodnego wyrażania swoich poglądów na każdy interesujący je temat, z należytym uwzględnieniem jego wieku i dojrzałości. (art. 12 ust. 1 Konwencji).
Tak więc odmowa poddania się transfuzji krwi z przyczyn religijnych przez dziecko świadome swego postępowania i przekonań, z których ono wynika, powinna podlegać ochronie.

Ustawa_wolnosc-2.pdf